Görme kaybının nedeni gözler değil, beyin olabilir!

felç sonrası gelişen görme alanı kayıplarının, hastaların günlük aktivitelerini zorlaştırdığı bilinen bir gerçek. Nöroloji Uzmanı, beynin bu tür hasarlarında çoğu zaman fark etmedikleri bir alanın kayıp olabileceğini vurguluyor. Mesela, yemeklerindeki yemeklerin yalnızca kısmen görebildikleri halde. vizüel halüsinasyonların her zaman psikiyatrik hastalık belirtisi olmadığı de. Beyin nedenlerin araştırılması ihtiyacı sıkça.

Görme işleminin temelinde beyin var

gözler ışığı algılamasıyla başlasa da, esas görüntü süreci beynin kontrolü altında gerçekleşir. Gözler sanki kamera gibi f обычs ve dış ortamdan görüntüleri beyin arka iletirir. Beynimiz bu iletim- sinyallerini anlamlandırır ve anlamlı görseller oluşturur ve bize neye net anlamlandırmamıza.

Eğer bu süreç bir beyin arızaya uğrarsa, gözler sağlıklı olsa bile görülen doğru şekilde algılanamaması veya net olmayan görüntüler ortaya çıkabilir. Dr. Şalçini, bu görme kayıplarının dünyada yaygın nedenlerini belirtti.

İnme sonrası görme kaybı, göz değil, beyin sorunu

İnme ya da damar tıkanıklığı sonucunda, göz yapısı değil, görme bozukluğu yaşanabilir. Beynin görme yollarına ulaşan damar tıkanıklıkları hasara sebep olur. Bu hastalar bazı durumlarda sınırlandırılmış görüntü tam kör noktasını boşluk olarak algılarlar. Durum göz görüşlerini değil beynin görme bölgesinin hasarı görüntülerin işlenememesine yol açar.

Bu aslında göz dahi sağlıklı olmasına rağmen, beynin bu alandaki hasarları özellikle görüntü kaybına yol açabilir.

Görme alanı kayıplarına dair bilinmesi gerekenler

Bağlam olarak, görme kayıplar meydana gelen durumlar sonucunda hastalar düzenli düşüp, düşme sonucu olabilir. Etkileyici bir bilgi ise Anton Sendromu olup, beynin hasar sebebiyle görünsel eksiklikleri gören kişiler görmediklerini itiraz eder. Gözleri görmeme hali inkar eder. Durum mahremiyet iç yüz hakkında bilinç sağlamayabilir.

Görsel halüsinasyonlar, kural görme kaybı yaşanan boş alanlarda. Bu, beynin dışındaki kısıtlı vizüel uyarılarına karşılık kendi hafıza ve hayal kullanan kullanarak. Nihayetinde, zihin eksik görme alanını geçmiş bazen rastgele canlandırıp yapay görüntülerle doldurur. Hastalar, bu sahte görüntülerin aslında gerçek olmadığını bilseler bile, büyük şaşkınlık duygusu yaşayabilir.

Görsel halüsinasyonlar her zaman ruhsal bozukluklar belirtisi değildir. Hatta, inme sonrası,beynin hasar görmesi gösteren, Parkinson hastalığı, Alzheimer veya yoğun migren gibi sebeplerle de olabilir. Charles Bonnet Sendromu ise, özellikle göz hastalıkları kaybı sonrası oluşan vizüel halüsinasyonların en örneğidir. Bu hastaların zihinleri genellikle sağlamdır, gördükleri şeylerin gerçek anlayabilirler. Bu nedenle, görsel görüntü belirtileri olan kişileri hemen ruhsal etiket koymadan, ayrıntılı nörolojik değerlendirme gereklidir.

Erken rehabilitasyonun önemi

felç sonrası görme kaybını düzeltebilmek için, gecikmeden başlatılan değerlendirmeler kritik önemlidir. Nörolojik rehabilitasyonu sayesinde beynin sağlam kalan bölümleri yararlanılarak yeni nöral yollar oluşturulabilir ve kayıp işlevler tekrar öğrenilebilir.Göz pratikleri ve stratejiler disiplinli uygulandığında, hastaların sahip kalan görüntü bölümlerini daha verimli kullanabilmelerini sağlar. Bütün bu eğitimler sonucunda, hastalar, çevrelerini dikkatle taramayı öğrenerek, kaza risklerini öne geçebilirler. Böylece, zamanında tedavi ile düzenli rehabilitasyon hastanın bağımsızlık arttırmasına ve hayat kalitesinin gelişmesine doğrudan katkı sağlar.